تحمیق هزاره‌ها از طریق مذهب

تحمیق هزاره‌ها از طریق مذهب

این روزها پسر سید فاضل، حسن فاضل همان شخصی که در فروش افشار با سید انوری دست داشت، علمی را به نام علم امام حسین، ظاهرا از کربلا آورده اما خیلی‌ها می‌گویند فرزند سید فاضل آنرا در خانه‌اش ساخته و شایع کرده است که از کربلا آورده است. حالا ما فرض می‌گیرم که از کربلا آورده شده است. این روزها صدها هزار آدم نه بلکه شیعه از کابل گرفته تا بامیان، دایکندی و دایزنگی، سرگردانند تا خود شان را به علم ساختگی فرزند سید فاضل برسانند. فاضل‌ها همیشه هشیار بودند و آنان رگ فریب و حماقت هزاره‌ها را خوب می‌دانند که چگونه می‌توانند در گل بچرخانند. از روزی که علم را در زمین غضب شده (توسط فاضل) نصب کردند، صدها هزار افغانی بابت نذر و خیرات جمع آوری کردند.

حالا این آدم‌ها نه بلکه هزاره، از این موضوع آگاه نیستند که این بیشتر سیاسی است تا مذهبی. سیاسی از این خاطر که بر سر ملکیت زمین، همان زمینی که فعلا علم جعلی را در آن نصب کردند دعوای حقوقی جریان دارد. این زمین که ظاهرا از شهید مزاری به ارث مانده بوده، گفته می‌شود که مزاری وصیت کرده بود، زمین باید در میان خانواده شهدای غرب کابل، تقسیم شود اما بعد از شهادت او، در زمان حکومت ربانی، سید فاضل، سید انوری و سید کاظم کاظمی به زور گرفتند و اسناد و مدارک جعلی ساختند.

سال گذشته، حاج محمد محقق این زمین را از سید فاضل و فرزندش، دو باره پس گرفت و بعد به محقق کابلی سپرد. اطرافیان محقق کابلی و سیدها او را خدنگ و گنگس یافتند و سرانجام محقق کابلی فریب خورد و زمین را به سید فاضل پس داد. بعد از مدتی کسی بنام حاجی رمضان یک تکیه خانه‌ای لوکسی ساخت و تجمع هزاره‌ها در آن مکان تمرکز یافت. اکنون دعوای این تکه زمین دوباره زنده شده است و قرار است هزاره‌ها دوباره آنرا باز پس بگیرند. اما بچه سید فاضل، عجیب فنی به کار برده است. علم را در خانه‌اش ساخت و به دروغ شایع کرد که از کربلا آمده است. این علم قرار است تا چهل روز در آنجا بماند و او از حالا جایی برای ساختن و احیایی این زمین گرفته است.
علم هرچه باشد یک علم و یا بیرق ساده است. یک چوب، یک پارچه نخی به رنگ سبز. شما هم می‌توانید این را بسازید اما اگر کسی حرامزاده و سودجو باشد می‌تواند اطرافیانش را فریب دهد.

این روزها مردم هزاره سرگردانند و صدها هزار نفر در صف ایستادند تا به بیرقی برسند که بچه سید فاضل آن را ساخته است تا به هدف اصلی‌اش یعنی صاحب شدن زمین برسد. مردم خیرات و نذر می‌کنند و پول می‌پردازند اما پول‌ها به کجا خواهد رفت؟ به جیب بچه سید فاضل.

هزاره‌ها به هرچیز فریب می‌خورند خصوصا وقتی شما از طریق مذهبش وارد شوید و دروغ بگویید که امام زمان را دیدید و دقیقا شبیه کار پسر سید فاضل علم بسازید. مثلا فرض کنید، شما در کوچه زندگی می‌کنید که حاجی حسین، کلب علی، حمار حسین، سگ مامد، خرس حسن و دشمن علی در آن زندگی می‌کنند. وقتی در شب همه خواب شدند و در کوچه سکوت حکم فرما شد. ساعت دو و یا سه نیمه شب، یک چوب یک متره بگیرید و در آن عکس امام زمان را چاپ کنید، در حالیکه همه خوابند و نمی‌دانند شما چه کار می‌کنید، بیرق را که عکس امام زمان در آن چاپ شده است، در کوچه نصبش کنید. فردا هر شخصی از آنجا رد شود، با تعجب به این بیرق نگاه خواهند کرد و فریاد برخواهند آورد که امام زمان، خودش آمده و علمش را در کوچه کلب حسین نصب کرده است. از آنوقت کلب حسین، خانه‌اش فدای علم جعلی سید حسن فاضل خواهد کرد و هزاران کلب حسین و کلب علی دیگر در آنجا پول خواهند پرداخت و نذرها خواهند کرد.

دنیا گل و گلزار خواهد بود. چون سید حسن کسی دارد بنام کلب حسین که هرچه بخواهد می‌تواند انجام دهد. تازه شنیدم در همین روزها که کلب حسین‌ها و حمار علی‌ها حتی خانم‌های شان را برای شفاعت یافتن از مریضی و یا برای ازدیاد شیر در پستان شان، آنان را به نزد سید فاضل‌ها و سید حسن‌‌ها می‌فرستادند تا آنان پستان زنان شان را دستمالی کنند تا شیرش بیشتر شود. هنوز سنتی وجود دارد که سیدها به دهان اطفال مریدهای هزاره شان تف می‌کنند و به کمر دختران جوان شان دست می‌زنند و دستمال می‌بندند.

اگر فرصتی بود، یک راهنما برای فریب دادن و تحمیق هزاره‌ها می‌نویسم، با استفاده از آن شما می‌توانید هر هزاره را فریب دهید. فرق نمی‌کند که در غرب زندگی کند یا در دورترین نقطه هزاره‌جات. این راهنما بیشتر بر اساس همان شگردها و شیوه‌های فریبنده‌ای است که هزاره‌ها در طول تاریخ متحمل شدند اما آدم نشدند و درس نگرفتند، چه از درون، چه از طرف بقیه اقوام ساکن در افغانستان ضربه دیدند. فکر کردم، بهتر است بجایی فریب و تکرار رنج و درد هر روز و در هر عصر، یک راهنما ساخته شود تا با استفاده از آن، به یکباره آنها فریب بخورد و به امید اینکه آدم شوند. البته بیشتر رنج‌های هزاره‌ها تصویر خواهد شد یعنی.